Over boeken: ‘The Professor’ van Charlotte Brontë

Over boeken: ‘The Professor’ van Charlotte Brontë

Zoals gemeld ben ik nu aan het verhuizen. Misschien was ik er iets te negatief over, hoewel niet de bedoeling. Maakt ook niet zo heel veel meer uit. In elk geval worden morgen mijn twee boekenkasten in elkaar gezet en kan het leukste onderdeel beginnen: die boekenkasten vullen. Ik wil misschien de komende tijd hier wat verhalen posten over hoe ik aan bepaalde boeken gekomen ben en wat het verhaal er achter is. Het schrijft makkelijk weg en ik kan mezelf er goed in kwijt.

Om af te trappen: ‘The Professor’ van Charlotte Brontë. Ik verplicht mezelf soms om klassieke boeken te lezen, mezelf uit te dagen de klassiekers door te spitten. Ik had ooit intensief mailcontact met iemand die weg was van boeken als ‘Pride and Prejudice’, ‘Wuthering Heights’ en ‘Jane Eyre’. Het was iemand waar ik toen en nu nog steeds (op een nuchterder manier) tegenop kijk, en dat die persoon die boeken las was voor mij een goeie aanleiding ze ook te gaan lezen. ‘Wuthering Heights’ vond ik trouwens onmogelijk doorheen te komen, maar dat terzijde.

‘The Professor’ van Brontë dus, in een uitgave van Wordsworth Classics. Goedkoop te krijgen maar evengoed wel stijlvolle uitgaves, een makkelijke manier om je klassieke boeken-lijst te ‘doen’. Toch moest ik mezelf ook hier toe zetten om te lezen, het boek stond veel te lang ongelezen in de kast nadat ik ‘m jaren geleden op de Boekenbeurs Rotterdam had gekocht. Ik kon mezelf er niet toe zetten. Vorig jaar eind februari / begin maart toch een keer gaan lezen. Dunner dan de meeste klassieke Engelse pillen maar het blijft moeilijk Engels maar… Dit onderstaande fragment heb ik onderstreept en opgestuurd naar de persoon die nog steeds heel veel voor me betekent – Nicole. Wellicht te persoonlijk of te privé, maar dit is het fragment. Lees het fluisterend aan jezelf voor en dan… wauw:

‘Imagination began with her low whispers, infusing into my soul the soft tale of pleasures that might be.

‘You will find her reading or writing’, said she; ‘you can take your seat at her side; you need not startle her peace by undue exicitement; you need not embarrass her manner by unusual action or language. Be as you always are; look over what she has written; listen while she reads; chide her, or quietly approve. You know the effect of either system; you know her smile when pleased; you know the play of her looks when roused; you have the secret of awakening what expression you will, and you can choose amongst that pleasant variety. With you she will sit silent as long as it suits you to talk alone; you can hold her under a potent spell. Intelligent as she is, eloquent as she can be, you can seal her lips, and veil her bright countenance with diffidence. Yet, you know, she is not monotonous mildness; you have seen, with a sort of strange pleasure, revolt, scorn, austerity, bitterness, lay energetic calm to a place in in her feelings and physiognomy. You know that few could rule her as you do; you know she might break but never bend under the hand of Tyranny and Injustice but Reason and Affection can guide her by a sign. Try their influence now. Go – they are not passions; you may handle them safely.’ ‘

Het fragment is te vinden op pagina 147 in hoofdstuk 22. Veel plezier!

 

No Comments

Post a Comment