(niet echt) handtekeningenjager

(niet echt) handtekeningenjager

Na jarenlang wc’s schoonmaken op De Parade weet ik: ook beroemdheden poepen (en stinken). Ik zou graag willen zeggen dat ik nooit ‘star struck’ ben maar dat is niet helemaal waar, gezien mijn enthousiasme over Jan Kooijman die me 1,5 jaar later nog herkende nadat ik ‘m in 2015 in ElephantsWorld in Thailand had geholpen bij zijn programma Levenslang met Dwang.

Wel oprecht waar: handtekeningen vragen doe ik alleen maar als ik het vermoeden heb dat de BN’er / ster / beroemdheid whatever dat zelf ook leuk vindt, als de situatie zich daarvoor leent. Neemt niet weg dat ik me dan altijd bezwaard voel omdat ik het een domper vind op mijn professionaliteit, maar toch… Slechte gewoontes zijn er om bewaard te blijven.

Maandagavond was ik in Hotel New York waar ik goede vriend S. van me hielp bij de opnames van een korte film, en ik wist van te voren dat Ronald Top daarbij aanwezig zou zijn. Ronald is geen hele bekende acteur, maar wel een hele leuke, en heeft wel een een stuk of 71 rollen gehad in tv en film. Een tijdje terug bij WORM had ik de film Naar de Klote! van Ian Kerkhof gezien, een obscuur Nederlands partyding uit 1996. Omdat ik dat soort details onthou, wist ik dat Ronald in die film een kleine bijrol heeft als ‘man van platenmaatschappij’. Zijn handtekening staat nu in de inlay van de – even obscure – soundtrackcd die ik laatst van de film heb gekocht. Ik heb me verder keurig gedragen maar toch… Ronald heeft de opnames van Naar de Klote! – een van de wonderlijkste films die ik ken – van dichtbij meegemaakt.

Idem geldt voor Nada van Nie. Sowieso: Nada van Nie is een schat van een vrouw. Een paar jaar geleden was ik spotter bij een programma wat zij regisseerde. Ik kwam er pas na een tijdje achter dat ‘Nada’ Nada van Nie was, dé Nada van Nie die niet alleen in Ruud van Hemerts meesterwerkje Honneponnetje de hoofdrol had, maar ook in mijn favoriete slechte film Intensive Care meespeelde. Ik heb me twee dagen afgevraagd of dat wel kon, aan je leidinggevende vragen of zij een handtekening wil zetten op een DVD. Ja, dat kon, hoewel ik me een stuk of tien keer heb verontschuldigd en heb staan stotteren voor het leven. ‘Maar jij hebt de gemene Dr Bruckner in Intensive Care een boor door zijn hoofd geramd, wat geweldig! En hoe ging die scene, en hoe voelde dat, en die?’ Zoiets.

Ook leuk: Peter Faber, die twee jaar geleden op De Parade meespeelde. Iedereen kent hem van zijn rollen in noem het eens Schatjes, De Gulle Minnaar, Grijpstra & De Gier en noem het maar op, maar ik vraag me af of er ooit mensen zijn geweest die hem aanspraken met ‘He, u zat toch in Mijn Vriend van Fons Rademakers?’ Laat dat maar aan mij over. Mijn Vriend = film van eind jaren ’70, prima kritieken, mega-flop en ook mega-saai. Ik riep meneer Faber vanuit mijn kassahokje, toverde mijn DVD van Mijn Vriend te voorschijn. Lach van meneer Faber. Zijn naam staat nu met blauwe pen naast zijn gemeen grijnzende hoofd op de DVD-inlay van Mijn Vriend.

Het meest curieuze blijft het leukste.

P.S: Ik las trouwens dat de cast van alle Friday the 13th films na meer dan 30 jaar dit ook nog steeds meemaakt. Ja lieve mensen van de Friday-films, dat jullie daarin mee hebben gedaan is stoer.

No Comments

Post a Comment