Het leed dat verhuizen heet

Het leed dat verhuizen heet

Zoals sommigen wel van me weten ben ik nu aan het verhuizen. Verhuizen vanaf mijn vader in Rotterdam Oost, naar een portiekwoning van 50 m2 in Rotterdam Zuid. Het schijnt dat ik niet de enige ben voor wie verhuizen nogal stressvol is, maar die wetenschap helpt me helaas niet veel… Om een oud spreekwoord te misbruiken; ik ben aan het roeien maar zonder riemen.

Mijn toekomstige woning is onderdeel van het Stadsklooster, een woongemeenschap die is opgericht door een aantal mensen van de Laurenskerk om het gemeenschapsgevoel in de wijk te vergroten – even heel kort door de bocht. Er komt ook een gemeenschappelijke ruimte, maar dat staat nog in de kinderschoenen: we zitten zogezegd nog in de pioniersfase.

Is het normaal dat het zo lang duurt? Ben ik enige die bij god nog niet weet hoe ik wat moet doen op welk tijdstip? Ik heb twee weken geleden de sleutel gekregen en er is nog niet heel veel meer gebeurd dan het witten van de muren: ik wist zelfs niet eens dat de plinten afgeplakt moesten worden. Is wel gebeurd, maar die wetenschap kreeg ik van mijn moeder. Ik dacht dat we ‘gewoon konden gaan witten en klaar’. Niet dus. Nooit geweten dat zelfs witten zoveel voeten in de aarde zou hebben.

Het vervelende: de muren in de huiskamer waren mooi grijs, maar vanwege die spuuglelijke witte voegplekken móesten die muren wel worden overgeverfd. In de twee slaapkamers ernaast zijn er ook een paar voegplekken, maar die laat ik even zo: het behang is best mooi en ik kan daar nog altijd posters, kasten en andere spullen tegenaan gooien. De huiskamer is toch wat zichtbaarder. Niet dat ik dat witte nu mooi vind: die kleur komt nu nog heel erg op me af. Misschien dat het minder wordt als ook daar kasten e.d. tegenaan gaan staan, maar mooi is anders. Maar hoe kon ik dit weten, wederom. Dat wandje in de hal wil ik gaan over plakken met de stapel bierviltjes die ik de afgelopen twee jaar heb verzameld. Alles beter dan dat halfbakken wit.

Badkamer schoonmaken: alleen met schoonmaakazijn of moet er meer gebeuren? Maten opmeten, nog zoiets. Bed, bureau, een hele aardige eettafel heb ik gelukkig al. Van een erg aardige oud-klasgenoot kan ik een paar erg mooie kasten overnemen, maar ook dit heeft stampvoeten in de aarde: de spullen moeten worden gedemonteerd, opgehaald, vervoerd naar Zuid en dan weer in elkaar gezet worden.

Ook zoiets: een tijdplanning. Heeft het nut deze te maken, zo ja: moet je je daar strak aan houden? Hoe weet je welke mensen je wanneer je moet inschakelen?

Hoe doen jullie dit? Hoe deden jullie dit? Waar liepen jullie tegenaan? Hoe hielden jullie het goedkoop? Ik hoor graag alle tips!

No Comments

Post a Comment