het boek

het boek

Contant geld hebben is niet goed voor me, het geld gaat snel in m’n zak branden en ben eerder geneigd tot overbodige impulsaankopen. Vroeger werd zulk geld dan snel besteed aan een McKroket, sinds ik in 2010 vegetariër werd is de keuze aan dat soort spul kleiner geworden dus gelukkig.

Lijdend voorwerp in dit geval is een boek. Mijn boekenkasten puilen uit en hoe ik het allemaal uit huis ga krijgen god mag het weten, maar een boek dus. Een Leeszaal Rotterdam West (kijk dan!) heeft boeken die gratis zijn en is daarmee niet bevorderlijk geweest voor m’n boekenkastruimte. Maar het uitkiezen van een vers boek in een boekenwinkel heeft toch altijd wat magisch: het selecteren, voelen, ruiken, eventueel contact met de verkoper. Mijn ouders lieten me voor mijn verjaardag afgelopen zomer elk voor bijna €50 aan boeken uitkiezen in de Donner Rotterdam. Dat noem ik losgaan.

In elk geval.

Ridderkerk is geen superaantrekkelijke stad, behalve de aanwezigheid van Nicole en een boekenwinkel. Met eerstgenoemde liep ik hand in hand, bij de tweede (tweede-genoemde?) gingen we samen naar binnen. Het is een onafhankelijke boekenwinkel, en daarmee ook aan de prijs, waardoor het heel veel kijken-kijken-kijken en niet bepaald kopen wordt. En toen zag ik daar een MEGA dik boek staan getiteld ‘De Pop’ en is geschreven door de Pool Boleslaw Prus.

Boeken als ‘Anna Karenina’, ‘Oorlog en Vrede’ heb ik gelezen en vond ik mooi, de Russische literatuur boeit me blijkbaar. Een beetje hoogdravend, maar wel boeken die me bijblijven. Een Pools boek zou – lijkt me – vergelijkbaar zijn. Het ding kost €10. Dikker dan mijn vuist, een gewicht van 1,5 kg, van dezelfde uitgever als mijn exemplaar van ‘Anna Karenina’.

Tot vermaak van Nicole sta ik tien minuten te drentelen met de vraag of ik het wel of niet zal kopen. Ik moet nog steeds het huis uit, werk dat ik op dat moment heb betaalt niet heel erg veel maar ja zie ‘m maar eens voor zo’n mooie prijs elders te krijgen. Ik pak het boek nog eens, weeg het in mijn handen, bekijk het, weeg alles af. Ik vraag nog een keer of 3,4 aan Nicole wat zij vindt. Zij vindt allang dat ik het moet doen, maar laat me zelf tot die beslissing komen.

Ik koop het. Eigenaar van boekenwinkel blij: hij vindt het zelf een prachtig boek en had er een paar ingekocht en voor weinig geld te koop gezet, in de hoop dat mensen het mee zouden nemen. Zijn missie geslaagd dus.

Bij Nicole haal ik het uit het plastic. Interlinie en opmaak perfect, pagina’s voelen heerlijk aan, het ziet er fris uit en lekker leesbaar. Nu, een aantal weken later, ben ik er nog steeds niet in begonnen want nog zoveel andere mooie dingen te lezen (nu begonnen in ‘Het Proces’ van Kafka, vooral om het aan mezelf te bewijzen dat ik hier wél doorheen kom na mijn mislukte poging van ‘Ulysses’), maar hij ligt zo mooi op tafel. Die €10 alleen al waard omdat ‘ie zo mooi is.

(oorspronkelijk gepubliceerd op 02-03-2017)

No Comments

Post a Comment