Cursiefje: meelopers

Cursiefje: meelopers

Ik loop wel eens met de trein mee zodra de trein er aan komt. Als ik het perron van  Rotterdam Alexander op kom lopen blijf ik meestal ergens staan op de helft van het perron, steunend tegen een pilaar.

Komt de trein eraan, dan loop ik meestal nog een stuk mee naar voren, volgens de logica dat er voor in de trein meer zitplek is. Ik ben niet de enige die het doet. Waarom doen we het? Is het een gemeenschappelijke zenuwtick die me allemaal met ons meedragen, een dwangneurose? Want waarom gaan we niet direct op de plek staan waar er inderdáád meer plek is – helemaal vooraan?

Morgen ga ik me inhouden. Ik blijf waar ik ben.

No Comments

Post a Comment