Cursiefje: David

Cursiefje: David

We noemen hem David. David is niet zijn echte naam. Hij blijft anoniem. Redelijk anoniem, omdat ik veel over hem prijsgeef in de regels die hier onder komen te staan. Maar ik wil over hem vertellen omdat ik hem bewonder.

Zijn precieze leeftijd weet ik niet, ik denk dat hij 45 is maar hij kan ook jonger zijn. Ik heb hem leren kennen bij een van de postbedrijven waar ik een tijd werkte. Ik had toen van hem gehoord dat hij kon tekenen, dus ik had hem gevraagd of hij de storyboards en artist’s impressions wilde tekenen voor een korte dansfilm die ik wilde maken en nooit van de grond is gekomen.

Het knappe was: Davids tekeningen waren altijd precies wat ik in mijn hoofd had – ik heb die hele film wel degelijk geregisseerd, maar dan via zijn tekeningen. Het was bijna eng om te zien hoe dicht die tekeningen in de buurt kwamen van wat ik voor me zag. David bleef uitermate bescheiden. Is ook nu nog uitermate bescheiden als ik hem prijs voor zijn tekeningen.

Nicole en ik gingen een keer bij hem langs, ik vertelde over zijn tekeningen en of hij die kon laten zien. ‘Die wil ze vast niet zien, ze zijn echt niet zo bijzonder’. Nicole drong aan en was – natuurlijk – diep onder de indruk.

Als hij een cadeau voor mijn verjaardag geeft is het altijd een origineel cadeau, en Nicole en ik kunnen de klok erop gelijk zetten dat hij er bescheiden over gaat zijn terwijl het een briljant cadeau is waar noch ik, noch Nicole, noch wie dan ook op kwamen. Een graphic novel, of een boek over vampieren en zombies, ergens bijeen tweedehands boekenmarkt vandaan geplukt. Geweldige, persoonlijke cadeaus.

David en ik gaan af en toe eens naar de film. Pleinbios samen, reguliere bioscoop met Nicole erbij. David is het type stille kracht: genoeg aan weinig woorden, maar de woorden die hij uitspreekt zorgen elke keer weer voor verbazing, als hij bijvoorbeeld met trivia over een Guardians of the Galaxy aankomt, gezichten van stuntmensen herkent of verhaallijnen van een of andere vage vervolgfilm weet te vertellen. David weet waar hij het over heeft, heerlijk om met zo iemand na te kunnen ouwehoeren over een film.

Af en toe zeggen we wat tegen elkaar over ons persoonlijke leven. Niet al te veel, de basiszaken, maar meer is ook niet nodig. Daar heb ik andere mensen voor, dat is helemaal oké. Ik ken hem goed, hij kent mij erg goed, met weinig woorden. Ik hoop dat hij nog vaak blijft opduiken in mijn leven.

 

No Comments

Post a Comment