Boefjes boycot

Boefjes boycot

Rapper Boef maakte in een Snapchat-video drie meisjes uit voor hoer. Dus nu is er een boycot waardoor de radiostations hem niet meer willen draaien en hij steeds minder wordt uitgenodigd op festivals. Ondertussen blijven de video’s gewoon nog steeds op YouTube staan waarmee het geld rustig zal binnen blijven rollen en kan ik me zo voorstellen dat hij voor zijn fans praktisch heilig wordt verklaard. And nobody gave a fuck all day.

Begrijp me goed: ik zou het prima vinden als Boef vergeten zou worden en door niemand wordt (h)erkend – dat dat laatste gebeurd is vind ik überhaupt al een klein wonder. Mijn intuïtie over mensen die wel of niet te vertrouwen zijn blijkt al een paar jaar redelijk accuraat te zijn, en die intuïtie zegt ook over Boef: niet te vertrouwen, de excuses waren krokodillentranen voor de bühne. Maar wat boeit dat, mijn inkomen is vrijwel non-existent en dat van hem… nogal wél existent.

Het is de boycot die ik raar vind. Sowieso vind ik boycotten huichelachtig, al sinds die boycot van GeenStijl die nergens voor heeft gezorgd behalve voor meer naamsbekendheid van die site. Waarom pakken we nu met z’n allen Boef aan en niet die talloze andere rappers en andere ‘artiesten’ die al jarenlang de meest vrouwonvriendelijke teksten de ether in gooien? Of is het de tijdsgeest en is Boef een makkelijk slachtoffer?

Ik zit me wat af te vragen. De band Lost Prophets bleek een pedofiel te hebben als bandlid – die cd heb ik nooit meer gedraaid. Filmmaker Victor Salva van Jeepers Creepers heeft ook een pedofiel verleden – sinds die wetenschap heb ik geen van die films ook nog maar aangeraakt. Woody Allen is ook in de problemen gekomen door de hele rel met kindermisbruik maar hij is nog steeds een van m’n favoriete regisseurs. De band Laibach – waar ik kort geleden een documentaire over zag en enorm van heb genoten – is beschuldigd van nazisme, idem voor favoriete band Rammstein. Allebei de bands luister ik nog even graag.

GeenStijl kreeg een boycot over zich heen want zogenaamd vrouwonvriendelijk – nog steeds blijf ik roepen dat sommige teksten daar met een enorme korrel zout genomen dient te worden – en Voetbal Inside kreeg laatst ook de wind van voren want zogenaamd anti-homo, en daar heb ik mijn twijfels bij.

Wat ik me dus afvraag: waarom boycotten we het ene wél en het andere níet? Is Boef nu aan de beurt omdat zijn muziek gewoon kut is, of is hij echt zo vrouwonvriendelijk als wordt gezegd? (ik geloof het in dit geval allebei graag) Is de boycot tegen GeenStijl misschien opgezet uit rancune? Waarom is Boef nu aan de beurt?

No Comments

Post a Comment